آریان گلصورت (منتقد- درباره بدرود بغداد): بدرود بغداد چند ویژگی مثبت دارد. مانند بازی خوب سه بازیگر اصلی (مصطفی زمانی، پانته‌آ بهرام و مزدک میرعابدینی)
-علی ملاصالحی (منتقد – درباره برلین -7): بازی زمانی در کنار قاب بندی های خوب شاید از نکات مثبت فیلم بود.
محسن شرف الدین (منتقد- درباره بدورد بغداد): براي من که محو فيلم شدم اين بهترين بازي مصطفي زماني به حساب ميآيد.
-حمید سلجوقی (منتقد – درباره جیب بر...): فيلم،مجموعه بازی های خوبی دارد از نورا هاشمی گرفته تا خودِ مصطفی زمانی كه البته اين اوج توان وی نيست.
-محسن آزاددل (منتقد – درباره جیب بر...): انتخاب مصطفی زمانی و نورا هاشمی به جا بوده و بازی هر دو را می پسندم، خصوصا مصطفی زمانی که تغییر لحن نگاه و صدایش به رسیدن به شخصیت "جیب بر" نزدیک شده است.
-فرهاد ریاضی (منتقد – درباره قصه پریا): شاه ماهي جيراني در اين فيلم براي من، بي شك مصطفي زماني بود. مصطفي زماني پس از «كيفر» و «قصه پريا»، قهرمان جديد سينمايي ماست.
- سعید حسینی (منتقد – درباره یوسف پیامبر): سريال نه تنها به يكي از محبوب‌ترين مجموعه‌هاي تلويزيوني تبديل شد که يك ستاره به نام مصطفي زماني تحويل سينما داد. كاري كه مدت‌ها بود سينما در انجامش ناتوان مانده بود. مصطفي زماني همانند يك جواهر مي‌درخشد.
مهرانه رضایی فر(منتقد): مصطفی زمانی هم مدت هاست تلاش غیرقابل انکاری به خرج می دهد تا مصداق بارز "ورود به واسطه ظاهر و ماندن بر اساس توانایی" باشد. تجربه هایی مانند کیفر و آل اثبات کننده همین موضوع است.
-دکتر شهرام خرازی ها (منتقد – درباره کیفر): دشوارترین نقش فیلم سینمایی بر عهده «مصطفی زمانی» گذاشته شده كه خوشبختانه او از پس این مهم به خوبی بر آمده است. بازی او قابل باور است و تماشاگران ایرانی با وی احساس همذات‌پنداری می‌كنند.
- محمد زرين دست (نويسنده، بازيگر و كارگردان پيشكسوت سينما – درباره جیب بر...): بازي مصطفي زماني در اين فيلم فوق العاده بود.
- کارولین ایشهون(بازیگر معروف سینمای آلمان در نشست مطبوعاتی فیلم سینمایی برلین-7 در جشنواره سی و یکم فیلم فجر): شیوه بازی مصطفی زمانی بسیار عالی است.
-احمد شاهوند (منتقد- درباره جیب بر...): یک مصطفی زمانی خوب و دوست داشتنی در فیلمی یک دست.
-ایمان آینه دار (نویسنده سایت سی نما – درباره فیلم آل): بازی چشمی خیره کننده، توام با پیوستگی مصطفی زمانی.
-علی ملاصالحی (منتقد – درباره جیب بر...): زمانی موفق می‌شود کارکتری همدلی برانگیز خلق کند که بتواند تماشاگر را با خود همراه کند.
بهرام رادان (بازیگر- مجله ایده آل): احساس مي كنم مصطفی زمانی بسيار فرد باهوش و بااستعدادي است و راهش را دارد درست انتخاب مي كند.
- زینب علیپور تهرانی (خبرنگار خبرگذاری سینمای ایران): بازیگر باهوشی است. یکی از نکات مثبت بازی اش،با احساس بودن است. صدا و لحن و بازی خوبش باعث شده تا به محمدرضا فروتن بی شباهت نباشد. البته این لحن و صدا از روی تقلید نیست.
- علی کارگر (وبلاگ شخصی، به نقل از سی نت – درباره فیلم آل): یک مصطفی زمانی خوب بر روی پرده.
-رضا منتظری (منتقد – درباره بدورد بغداد): مصطفی زمانی نیز بهترین بازی اش را در این فیلم به نمایش گذاشته است و بدرود بغداد در کارنامه بازیگری وی به مثابه نقطه عطفی به شمار می آید، زمانی با بازی به شدت زیرپوستی و حسی خود مخاطب را وادار به همذات پنداری با شخصیت صالح می نماید.
-حسین ارومیه چی ها (منتقد سایت سینما نگار- درباره بدرود بغداد): مشکل قدیمی لهجه بازیگران، در این فیلم آنقدر طبیعی و به جا است که گاهی فراموش می کنیم بازیگران (مصطفی زمانی، پانته آ بهرام، مزدک میرعابدینی) را پیشتر در فیلم های دیگری هم دیده ایم و این طور می پنداریم که انگار زبان فارسی زبان دومشان بوده.
امید صبوری (نویسنده بخش سینما و تلویزیون سایت تبیان): پانته‌آ بهرام و مصطفی زمانی 2 بازیگر شناخته شده این فیلم هستند که هر دو به زبان عربی تکلم می‌کنند و به شهادت اغلب کسانی که فیلم‌ را دیده‌اند، به خوبی از پس این تغییر لحن و زبان برآمده‌اند.
- گروه فرهنگ و هنر روزنامه ایران (درباره مصطفی زمانی): بزرگ‌ترین وجه بازی زمانی، درگیری حقیقت انگارانه او با نقش هایش است. زمانی، چنان با نقش هایش درگیر می‌شود كه نه حالتی مالیخولیایی به خود بگیرد و نه چندان كم درگیر می‌شود كه حالت بازی‌اش خنثی و خشك به نظر بیاید.درگیری زمانی با نقشش، بشدت قابل باور است و همین درجه از باور، سبب می‌شود تا او با این‌كه عمر بازیگری چندانی ندارد اما به عنوان یكی از ستاره‌های پرطرفدار این سینما تلقی شود. زمانی با بازی در نقش‌های همین چند ساله نشان داده كه انتخاب‌های درستی داشته است و جزو معدود بازیگرانی است كه تقریباً تمام انتخاب‌های او، فیلم‌هایی متوسط به بالا بوده است.
- محسن آزاددل (منتقد – درباره قصه پریا): به نظرم بهترین بازی مصطفی زمانی بود حتی بهتر از "کیفر" بود.
- گروه فرهنگ و هنر روزنامه ایران (درباره من همسرش هستم): تمرین مداوم او قابل ستایش است؛ شاید كمتر بازیگری در سن او (آن هم مرد و آن هم در سینمای ایران) پیدا شود كه حاضر باشد برای ایفای نقشی، 10 كیلو به وزن خود اضافه كند. کاری که او انجام داد تا هارمونی بیشتری میان میمیك صورت و اندام او با نیكی كریمی به عنوان زن و شوهر برقرار شود. یكی از امتیازات «من همسرش هستم»، تقطیع صحیح دیالوگ‌ها و به بارنشستن احساسات مختلف این دیالوگ‌ها در سكانس‌های مختلف فیلم از سوی زمانی است. زمانی با بازی‌های درخور تعریفی كه در این سال‌ها از خود نشان داده، ثابت كرده كه فرم‌های بازی را می‌شناسد و می‌تواند متناسب با نقش‌های متفاوت خود، بازی‌های رئالیزه و تكنیكی خاص خود را به نمایش بگذارد.
محمدرضا لطفی (عضو انجمن منتقدان ایران- درباره من همسرش هستم): مصطفی زمانی و نیکی کریمی بازی قابل قبولی از خود ارائه داده اند.
- مجتبی اردشیری (منتقد سایت سی نت – درباره قصه عشق پدرم): بازی "مصطفی زمانی" کمک زیادی به باورپذیر بودن سکانس ها کرده است.
- جبار آذین (منتقد – درباره قصه پریا): "قصه پريا" روايت خوب و تاثيرگذار خود را مديون بازي‌هاي مقبول باران كوثري، بيژن امكانيان و مصطفي زماني است.

سئو سایت ساخت وبلاگ
خشکشویی آنلاین بستن تبلیغات [x]