بخشی از مصاحبه کوتاه مصطفی زمانی با هفته نامه امید جوان:مصطفی زمانی: سینمای جنگ نباید سفارشی باشد
روند فیلم بدرود بغداد مستند است یا داستانی؟
فیلم داستانی است، البته فیلمی که به اکران رسید با فیلم نامه ای که من قبل از شروع کار خوانده بودمتفاوت داشت. یکی از دلایلی که فیلم نامه مرا جذب کرد و وارد کار شدم جهان شمول بودن داستان است. منتها وقتی کار تمام شد ، قصه چیز دیگری از آب در آمد و فیلم فعلی به آن داستانی که من دلبستگی داشتم وابسته نیست. چرا که جاهایی از فیم حالت گذرا پیدا کرده است.

شما با بازی در فیلم های بدرود بغداد و در چشم باد یکی از بازیگران سینمای جنگ هستید نظرتان در باره این ژانر چیست؟

مصطفی زمانی:ما بچه های بعد از جنگ هستیم و از 8، 9 سالگی بود که با دیدن فیلم های جنگی با این حال و هوا آشنا شدیم. احساس می کنم فیلم های جنگی در آن زمان قوی تر بود چون ما هنوز در گیر جنگ بودیم و پیامد های آن را احساس می کردیم . جنگ چیزی نبود که آن را بتوان با دیده ها ، گفته ها و تجربیات دیگران توصیف کرد.
جنگ مقوله ای است که باید در آن حضور داشته باشی ، لحظاتی که لمس شده است . اگر بخواهم بی پرده صحبت کنم باید بگویم سینمای جنگ نباید سفارشی باشد تا خدای نکرده ، رزمندگان ما محل سواستفاده قرار بگیرند.
چرا که بچه های جبهه حرمتی در تاریخ ما دارند و خواهند داشت.فرق هم نمی کند که چند سال یا ده ها سال از جنگ بگذرد. سینمای دفاع مقدس نباید مدخل آدم های نا توان باشد، آدم هایی که آن را نمی شناسند و لباس و لحظات آن را درک نکرده اند...

شما در سکانس پایانی در چشم باد و لحظه ای که خرمشهر آزاد میشود حضور می یابید . دلیل پذیرش این نقش کوتاه چه بود؟

عباس نقشی پرداخته شده ای بود و از زمانی که بیژن برای یافتن او به جبهه می آید درباره این آدم سخن گفته می شود و در پایان فیلم ما با عباس به عنوان یک اسطوره مواجه می شویم.
اما چرا من وارد این کار شدم برای اینکه عاشق تصاویر بچه های کم سن و سال جنگ هستم. وقتی مستند های جنگ را می بینم لذت می برم. دوست داشتم در کاری مثل در چشم باد حضور داشته باشمو با آن که در انتخاب هایم آدم سخت گیری هستم به محض اینکه آقای جوزانی پیشنهاد بازی در فیلم را داد پذیرفتم و خوشحالم که در چشم باد لباس جبهه و جنگ را به تن کردم.

سئو سایت ساخت وبلاگ
خشکشویی آنلاین بستن تبلیغات [x]