.

به گزارش سامانه فرهنگخانه به نقل از کافه سینما، بعد از اين طبيعتا بايد گيشه سينماها را فتح مي کرد. بايد تبديل به بازيگر خوش چهره اي مي شد که در رقابت با چند بازيگر انگشت شمار، حضورش در هر فيلم تضمين کننده فروش آن باشد. اما انتخاب او چيز ديگري بود. «آل» نقشي تازه با پيچيدگي هاي رواني در ژانر کمتر تجربه شده فيلم ترسناک به عنوان اولين انتخاب سينمايي اين بازيگر معرفي شد.

.

.

.

.

آقای زمانی به هر حال شما بازیگری بودید که در یک مقطع زمانی بعد از سریال یوسف پیامبر حجم اخبار و حواشی پیرامونتان بسیار زیاد بود. انتظار برای اولین فیلم‌های سینمایی شما مطمئنا چیز دیگری بود. ولی در عمل اتفاق دیگری افتاد و شما نقش‌های غیر منتظره‌ای را پذیرفتید. مثلا همین فیلم مورد بحث امروز ما یعنی «بدرود بغداد». از این ترس نداشتید که این شکل حضورتان در سینما مقداری با انتظار مخاطبان و دوستدارانتان متفاوت باشد و حتی شما را از بورس خارج کند؟

ببینید این حرف کاملا درست است ولی هر کسی در خلوت خودش یک آرزو و رویایی دارد که به نظرم باید برای آن احترام قائل باشد. معمولا با توجه به قواعد، قوانین و چیدمان‌ها اگر شما خلاف جهت آب شنا کنید ممکن است غرق شوید ولی به هر حال می‌گویند که طرف روی اعتقادش غرق شده و کسی نبوده که روی اعتقاد و نظر دیگری به زمین بیافتد.

خب من نقشی مانند یوسف پیامبر را بازی کردم که همانطور که گفتید در میان عامه خیلی طرفدار داشت. به هر حال من برای سینما و برای بازیگری آمده بودم و به من لطف شد که یوسف پیامبر در رزومه کاری من قرار گرفت. این لطف بزرگی بود که خداوند به من داشت. که من را در ابتدا اینگونه وارد کرد و بعد گفت برو دنبال زندگیت تا ببینیم دنبال چه می‌گردی؟

به خاطر همین هم من به خودم خیانت نکردم. در واقع من به جز خودم به حرف و خواسته کسی وفادار نیستم. همیشه سعی کرده‌ام که با چیزی که رویای بچگی‌ام بوده است زندگی کنم و کار را ادامه دهم. در نتیجه همیشه به فکر قانع کردم خودم هستم. حضور در آن سه فیلم هم در همین ارتباط بود.

بدرود بغداد پس از «آل» دومین تجربه سینمایی شما به حساب می‌آید. نحوه پیوستنتان به گروه و نوع انتخابتان چگونه بود؟

بله بعد از فیلم آل این دومین کارم بوده. من با توجه به آشنایی که با عکاس فیلم یعنی جواد جلالی داشتم با گروه آشنا شدم و در مورود نقش صحبت کردیم و به هر حال توافق شد. در هر صورت به نظرم بدرود بغداد فیلمنامه خوبی داشت. اول هم قرار بود که من نقش دنیل را بازی کنم. نقشی که الان مزدک میر عابدینی بازی کردند.

پس چرا این اتفاق نیفتاد و در نهايت شما نقش یک عراقی به نام صالح را بازی کردید؟ نقش دانیل مورد پسندتان نبود؟

راستش به این خاطر که از ابتدا قرار بر این نبود که فیلم با زبان اصلی کار شود.

یعنی همه دیالوگ‌ها با زبان فارسی بود؟

نه. قرار بر این بود که دوبله شود. در واقع به دلیل اینکه زمان زیادی نداشتیم قرار بود که کار کنیم و بعد به زبان عربی و آمریکایی دوبله شود. نه اینکه با زبان فارسی نمایش داده شود، چون چیز خنده داری می‌شد. ولی مشکلی که مسئولین داشتند این بود که اگر دوبله شود تاثیر گذاری کمی خواهد داشت و در نمی‌آید و....

.

نظر ما این بود که می‌گفتیم با زبان اصلی در روابط بازیگران مشکل خواهیم داشت. چون زباندر بازیگری تاثیر گذار است و با زبان اصلی که بازیگران اصلا کلام یکدیگر را نمی‌فه‌مند. در ‌‌نهایت هم مرکز گسترش موافقت کرد قرار شد کار دوبله شود


حالا ديگر تنها حضوري قابل قبول براي او کفايت نمي کند. اين گفتگويي است که با مرد کم مصاحبه اين روزها به بهانه اکران فيلم «بدرود بغداد» داشته ايم. گفتگويي که به نوعي در آن سعي شده مسير مصطفي زماني در سينما هم تشريح شود

باید گفت مهره انتخاب، فقط بعد از دو سال حضور اين بازيگر در سينما از از او چهره اي ساخته است که با اطمينان مي تونان از توانايي او براي نقش آفرینی در فيلم ها مختلف و درخشش افزون تر از گذشته اش در سینما صحبت کرد. اما حالا شرایط کمي فرق کرده است. مرحله سخت تر پس از اثبات شایستگی، کار سخت حفظ موقعیت است

هر چند در اين دو سال هیچ کدام از اين فيلم ها نتوانستند به جایگاه ایده ال و مورد نظر، چه در اکران و فروش و چه در جشنواره ها و جوایز مختلف برسند و این موضوع در مورد بازیگر اصلی این فيلم ها هم صادق بود. مصطفی زمانی با این انتخاب ها تنها توانست میخ ثبات خود را در جریان جدی سینمایی بکوبد. قدرت انتخاب‌‌ همان ارزش و اعتبار اصلی است که هميشه همه منتقدان و کار‌شناسان در مقوله بازیگری به آن اشاره دارند

شخصیت صالح در «بدرود بغداد» بسيار عجيب تر بود. اينجا بايد حتي در چند سکانس آن چهره زيبا را پشت روبنده پنهان مي کرد و تکلم با زبان عربي خاص بودن نقش را بيشتر کرده بود. این برخلاف همه آن تصوراتي بود که ما از بازیگر نقش پر حاشیه حضرت یوسف در ذهن داشتیم. مصطفی زمانی در واکنشي عجيب و انتخاب هايي عجيب تر با قبول این نقشها و ایفای چنین شخصیتهايي، درواقع اعلامیه‌ای صادر کرد با اين عنوان که آمادگی و توان حضور در هر ژانر از هر فيلم و هر جنس از بازی را دارد


فرهنگخانه: نقش حضرت یوسف را فقط به عنوان یک بازیگر پذیرفته بود ولی نوع استقبال و حواشی که رسانه‌ها و مجلات رنگارنگ آن روزها برايش ایجاد کردند، بعلاوه کيفيت کارش خيلي زود از او یک ستاره ساخت. یک ستاره در ابعاد تلویزیونی که مدت‌ها بود با نمونه آن روبرو نبودیم

سئو سایت ساخت وبلاگ
خشکشویی آنلاین بستن تبلیغات [x]