مصطفی زمانی از یوسف پیامبر تا جیب بر خیابان جنوبی


«مصطفي زماني» كه در نخستين تجربه بازيگري خود در مجموعه تلويزيوني «يوسف پيامبر(ع)» ساخته فرج الله سلحشور به محبوبيت زايدالوصفي رسيد.
مصطفي زماني سي ام خرداد سال ۱۳۶۱ در شهر فريدون كنار به دنيا آمد و پس از شركت در تست هاي بازيگري براي مجموعه ياد شده نقش حضرت «يوسف(ع)» را از آن خود كرد.
اين داستان كه يكي از بهترين قصص قرآني به حساب مي آيد، سكوي پرتاب مناسبي براي زماني جوان بود كه به خوبي از آن بهره گرفته و نام خود را بر سر زبانها انداخت.
در حقيقت او از محبوبيت اين مجموعه نزد مخاطبان نهايت استفاده را برد و به اصطلاح ره صدساله را يك شبه طي كرد.
معصوميت چهره و نيز جنس صدا نيز به كمك او آمد و در نهايت محبوبيتي وسيع را براي زماني به ارمغان آورد.
البته خامي هايي نيز در بازي او گاه به چشم مي خورد كه با توجه به تازه كار بودن وي طبيعي نشان مي داد.
زماني در همان ايام با پيشنهادهاي مختلف سينمايي و تلويزيوني روبرو شد كه از آن ميان «كيفر» ساخته حسن فتحي را برگزيد.
وي در نقش پسر جوان پايين شهري كه برادرش در آستانه اعدام قرار دارد، بازي چشمگيري را ارائه كرده و قرباني بودن نقش را به خوبي به تصوير مي كشد.
زماني با وجود حضور بازيگران توانايي همچون مريلا زارعي، امير جعفري و هانيه توسلي به خوبي گليم خود را از آب كشيده و كاملا به باور مخاطب مي نشيند.
«كيفر» با وجود تاييد منتقدان در جشنواره فيلم فجر، قرباني اكران بي موقع شد و بسياري از مخاطبان بالقوه خود را از دست داد و طبعا بازي درست و به اندازه زماني هم آنچنان كه بايد به چشم نيامد.
زماني در همين سال (۱۳۸۸) در دو فيلم كاملا متفاوت ديگر به نام هاي «بدرود بغداد» ساخته مهدي نادري و «آل» به كارگرداني بهرام بهراميان ايفاي نقش كرد.
در اولي نقش يك جوان عراقي را ايفا كرد كه در وهله نخست بيش از هرچيز لهجه عربي او به چشم مي آمد.
وي در اين نقش به يك بازي دروني روي آورده و زوج موفقي را در كنار پانته آ بهرام تشكيل داد.
«بدرود بغداد» نيز در اكران كوتاه مدت خود چندان مورد توجه قرار نگرفت و در بازار نمايش خانگي بسيار موفق تر عمل كرد.
«آل» يكي از معدود تجربه هاي نسبتا موفق گونه وحشت در سينماي ايران است كه بازي سرد و كنترل شده زماني يكي از نقاط قوت آن محسوب مي شود.
نگاه هاي سرد و يخ زده زماني برگ برنده او در ايفاي نقش مهندس جوانيست كه همراه با همسر باردارش به كشوري ديگر رفته و ماجراهاي تلخي را پيش روي خود مي بيند.
«آل» با وجود بهره گرفتن از قصه اي جذاب و بازي هاي بعضا درخشان بازيگرانش، از پايان بندي ضعيف خود لطمه ديده و گيشه موفقي را تجربه نكرد.
زماني هرقدر در نخستين تجربه بازيگري در تلويزيون با خوش شانسي مواجه شد در سينما بداقبال بود و نتوانست موفقيت اوليه را تكرار كند.
«قصه پريا»ساخته فريدون جيراني مي توانست يكي از بهترين فيلم هاي كارنامه اين بازيگر جوان باشد اما توقيف يكي دو ساله فيلم، جلوي اين كار را گرفت.
فريدون جيراني از آن دسته فيلمسازاني است كه عموما بازي هاي درخشاني را از بازيگران خود مي گيرد. در «قصه پريا» نيز اين اتفاق رخ داده و مخاطب شاهد بازي خوبي از سوي زماني در نقش جواني عاشق پيشه را شاهديم.
عشقي كه در نهايت به نابودي جوان ختم شده و كام مخاطب را تلخ مي كند. زماني در اينجا نيز به خوبي از صداي خود بهره گرفته و نقش را به اصطلاح از كار درآورده است.
«يك عاشقانه ساده» ساخته سامان مقدم از آن دسته فيلم هايي است كه كمتر تماشاگري علت ساخته شدن آن را درك مي كند.
يك عاشقانه بي رمق و مغشوش كه جمعي از بهترين هاي سينماي ايران هم قادر به نجات آن از سقوط نشده اند!
زماني هم به مانند ديگر بازيگران اين فيلم بازي به شدت ضعيف و دور از انتظاري را ارائه كرده كه با توجه به قصه فيلم، كاملا قابل پيش بيني به نظر مي رسيد.
«من همسرش هستم» نخستين ساخته سينمايي مرتضي شايسته ملودرامي اجتماعي با درونمايه خيانت است كه كاملا معمولي و يكنواخت به نظر مي رسد.
زماني نيز در نقش نخست مرد كاملا با نقش فاصله داشته و به لحاظ سني به نقش نمي خورد.
در اين ميان، اضافه كردن وزن و سفيد كردن بخشي از موها نيز چندان افاقه نكرده و به شدت به باورپذيري فيلم لطمه وارد كرده است.
«ملكه» ساخته محمدعلي باشه آهنگر كه روزهاي پاياني اكران را پست سر مي گذارد، يكي از شاخص ترين آثار سينماي دفاع مقدس است كه علاوه بر مباحث فني، بازي هاي بسيار خوبي هم دارد.
مصطفي زماني در اين فيلم حضوري كوتاه اما تاثيرگذار دارد و ذهن مخاطبان خود را به تلاطم مي اندازد.
البته نبايد از گريم خوب و واقعي زماني در كيفيت نقش آفريني به سادگي گذشت كه به نحو مطلوبي روح بودن شخصيت فوق را به مخاطب مي قبولاند.
مصطفي زماني سال گذشته با «جيب بر خيابان جنوبي» ساخته سياوش اسعدي و «برلين 7 به كارگرداني رامتين لوافي در جشنواره فيلم فجر و در بخش مسابقه اين رويداد حضور داشت.
در اولي كه شباهت هاي زيادي به برخي فيلم هاي موج نوي سينماي ايران در اواخر دهه چهل و اوايل دهه پنجاه دارد، يكي از درخشان ترين بازي هاي زماني را در نقش يك دزد خرده پا شاهديم كه مي تواند سرآغاز دوره جديدي در دوران بازيگري او باشد.
«برلين ۷ -» كه تماما در آلمان فيلمبرداري شده، نقش متفاوت ديگري را براي او به ارمغان آورد.
مهاجر جوان كرد عراقي كه همراه با همسر خود به اين كشور پناهنده شده و زندگي سختي را پشت سر مي گذارد.
مصطفي زماني در اين فيلم لهجه را خوب از كار درآورده و لحظات عاطفي فوق العاده اي را به ويژه در بيمارستان رقم زده است.
نمايش اين دو فيلم در اكران سال جاري مي تواند براي اين بازيگر جوان بسيار تعيين كننده و سرنوشت ساز بوده و آينده كاري او را در آينده اي نزديك رقم بزند.

خبرگزاری جمهوری اسلامی


سئو سایت ساخت وبلاگ
خشکشویی آنلاین بستن تبلیغات [x]